Nieuwsberichten

Goed (mobiel) geregeld!

“Ik denk helemaal niet meer in de termen eerste en tweede lijn”! Een verfrissende uitspraak van de internist uit het OLVG ziekenhuis in Amsterdam. Zij is één van de initiatiefnemers van ‘de zorgmobiel’ voor diabeteszorg.

Zorgmobiel
Met 65.000 nieuwe patiënten per jaar is diabetes één van de snelst in omvang groeiende chronische ziektes in Nederland. Diabeteszorg moet beter en efficiënter geregeld worden, aldus minister Hoogervorst. De minister pleit ervoor dat verschillende vormen van zorg in één keer geregeld moeten zijn.

Optimale en brede toegankelijkheid van zorg is nu georganiseerd in Amsterdam. Het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis (OLVG) heeft Zorgmobiel opgericht om voor de Stichting Diabeteszorg Amsterdam Oost en Centrum optimale diabeteszorg te leveren aan de patiënt. Zorgmobiel brengt diabeteszorg dicht bij huis.

Bus brengt diabeteszorg dicht bij huis
De diabetesbus rijdt vanaf oktober 2006 door de hoofdstad. Dit mobiele zorgcentrum biedt diabetespatiënten in Amsterdam de mogelijkheid om dichtbij huis hun jaarlijkse controles in één keer uit te voeren.
Het zorgpakket is afhankelijk van de afspraken die de huisarts heeft met de Stichting Diabeteszorg. Het kan gaan om aanvullende zorg, zoals laboratoriumonderzoek, voetscreening en fundusfoto’s, maar de huisarts kan er ook voor kiezen om het instellen van insuline en de driemaandelijkse en jaarcontroles in de bus te laten plaatsvinden.
De huisarts regelt, coördineert en bewaakt alle diabeteszorg zelf. Zorgmobiel zal de noodzakelijke voorwaarden scheppen waardoor huisartsen georganiseerde en gestructureerde zorg kunnen bieden. De geboden zorg is afhankelijk van de behoefte van de huisarts, die de zorg uitvoert binnen de standaard van het Nederlandse Huisartsen Genootschap (NHG).

Zorg komt dicht bij huis
De bus bestaat uit drie spreekkamers, een kleine wachtruimte inclusief balie en laboratorium afgiftepunt, toilet en een funduscamera. Uiteraard zijn de noodzakelijke voorzieningen als telefoon, technische apparatuur, water en licht ook aanwezig. Uitgangspunt van de bus is dat deze altijd dicht bij huis komt, zodat de patiënt nooit ver hoeft te reizen.
De Stichting Diabeteszorg heeft overeenkomsten afgesloten met verschillende zorgverzekeraars, zodat alle patiënten met diabetes mellitis 2 gebruik kunnen maken van de diensten van Zorgmobiel.
Uitgangspunt is dat de bus binnen een afstand van 1,5 tot 2 kilometer van de huisartsenpraktijk komt te staan. Omdat een deel van de patiënten niet in de buurt van deze praktijk woont, kan de patiënt er voor kiezen om op een andere dan de ‘eigen’ standplaats behandeld te worden.
Stopplaatsen zullen onder andere in de buurt van verzorgingshuizen zijn, zodat mensen die daar wonen niet ver hoeven te reizen.
Op dit moment zijn er 17 huisartsen aangesloten bij de Stichting Diabeteszorg Amsterdam Oost en Centrum. Nog 23 huisartsen hebben een intentieverklaring getekend.

Voordelen voor de patiënt
Zorgmobiel biedt de nodige voordelen voor diabetespatiënten.

• Er is één loket voor alle verrichtingen buiten de huisartsenpraktijk (laboratorium, oogarts, diëtist, podoloog). De patiënt hoeft daardoor minder vaak naar bijvoorbeeld het ziekenhuis of het laboratorium te gaan. Naast de huisarts, de praktijkassistent, en, indien aanwezig, de praktijkondersteuner, ziet de patiënt uitsluitend nog de medewerker(s) van Zorgmobiel.·
• Vanuit Zorgmobiel worden individuele lifestyle-adviezen en groepstrainingen aangeboden.
• Zorgmobiel zorgt dat diabeteszorg dicht bij huis komt. De patiënt hoeft dus nooit ver te reizen om de zorg te krijgen die nodig is.
• De patiënt staat centraal bij Zorgmobiel. Openstelling in de avonduren behoort dan ook tot de mogelijkheden, mits de groepsomvang dit toelaat.

Conclusie
Het OLVG geeft met deze dienst een prachtig voorbeeld van klantgerichtheid en samenwerking. Dat verdient navolging.
Hiermee komt ook het voorbeeld ‘Toepassing spreidingsmodel bij diabetes mellitus type II’ uit het RVZ-advies Marktconcentraties in de ziekenhuiszorg (2003) tot leven. Het denken in stenen en gebouwen wordt losgelaten; de zorg is het aangrijpingspunt. Het grote aantal mensen dat deze aandoening heeft maakt decentralisatie mogelijk. De individuele en maatschappelijke kosten van vervoer zijn hoog. Deze zorg moet zo dicht mogelijk bij de patiënt aangeboden worden. Het is logischer dat de dokter naar de patiënt gaat dan andersom.