Een failliet ziekenhuis
Iedereen is het er over eens dat met de liberalisering van de zorg de kans op een failliet ziekenhuis toeneemt. Nu de overheid zich terug trekt uit de zorg neemt het financiële risico toe; de vangnetten verdwijnen en instellingen gaan de tucht van de markt voelen. Daarnaast is er overcapaciteit in de sector; de gemiddelde ligduur is de afgelopen jaren drastisch verlaagd. Deze twee punten hebben vrijwel zeker ingrijpende consequenties voor ziekenhuizen.
Het sluiten van ziekenhuizen is in de afgelopen jaren emotionele materie gebleken. De hoog oplopende kwesties rond de sluiting van kleinere ziekenhuizen in Velp, Zeeland en in de Noord-Oostpolder zijn daar illustraties van. Iedereen houdt daarom zijn hart vast voor het moment dat het eerste ziekenhuis in de problemen komt. Is de overheid sterk genoeg zijn om niet te zwichten voor boze en verontruste burgers? Lukt het om de rug recht te houden en niet in te grijpen?

Maar toch net niet
Het Slotervaartziekenhuis leek het eerste slachtoffer te worden. Tot nu toe blijkt het departement consequent. Het onderneemt geen reddingspogingen en blijft de uitgangspunten van liberalisering trouw. Op de valreep is het ziekenhuis echter door particuliere partijen gered. We krijgen dus (voorlopig) nog geen antwoord op deze vraag.
Het aardige van de ontwikkelingen rond het Slotervaartziekenhuis is echter dat wij op een andere vraag antwoord krijgen. Er is namelijk discussie geweest over de vraag of ziekenhuisgebouwen en terreinen wel aantrekkelijk zouden zijn voor derden. Kan de overcapaciteit wel verkocht worden? Dat lijkt nu het geval te zijn.
Zelfs met een enorme belastingsschuld is het Slotervaartziekenhuis een aantrekkelijke optie voor twee woningbouwcoöperaties en een zorginstelling. Zij gaan een beperkt pakket zorg leveren en studenten en daklozen huisvesten. Je mag wel zeggen een zeer gewaagd experiment. Omwille van het doelmatig gebruik van het altijd te beperkte geld in de zorg: kunnen we niet iets veel beters met het geld doen dat nu opgesoupeerd wordt door hele dure leegstaande bedden?

Een goed idee?
De criticasters staan al klaar. Is dit überhaupt exploitabel? Kan een zorginstelling een ‘ziekenhuis’ runnen? Willen specialisten wel in zo’n instelling werken? Willen studenten daar wonen? Is er wel behoefte in de markt? Wordt niet het kapitaalsoverschot van de ene semi-publieke sector overgeheveld naar een andere met een tekort? Allemaal relevante vragen. Maar het is te hopen dat de criticasters verliezen.